Voor Papa…

Papa…

Ik zit met een hoofd vol losse woorden, niet wetende waar ik moet beginnen. Laat ik beginnen met dat ik je mis. Dag in, dag uit.Vorig jaar na een heerlijke week vakantie met de hele familie, piepte je er tussen uit. Deze dagen komen alle herinneringen van die week weer naar boven. Het was prachtig, en als ik er zo op terug kijk en kijk naar wie er in die weken voorafgaande aan je overlijden allemaal zijn geweest, krijg ik het gevoel dat wel goed was zo voor jou.

Een jaar geleden lag ik in bed na mijn vroege dienst, werd ik gebeld door mijn zus met de meeste pijnlijke en trieste mededeling die ik ooit heb gehad, je was er niet meer. Zo goed en kwaad als ik kon heb ik iedereen waarvan ik het op dat moment nodig vond er van op de hoogte gesteld. En daarna heb ik alleen maar gezeten en voor me uit gestaard. Vol ongeloof. Om even later toch maar wat slaap proberen te pakken. De dag erna heel vroeg vertrokken naar Den Haag. Waar ik het huis binnen stapte en je lege stoel zag. Onwerkelijk. Nu nog steeds, als ik daar ben kijk ik naar die stoel, wat altijd jouw plek in huis was.

Nu een jaar later zit ik niet meer in het chalet waar ik toen woonde, maar in een mooi groot appartement en vind ik het jammer dat ik dit nooit aan jou heb kunnen laten zien. Ik alleen zit op de bank, heb kaarsjes aan. Op de achtergrond draait zachte pianomuziek. Voor me staat een doosje in de vorm van een hartje met een beetje van jou erin. En ik kijk naar je foto waar je opstaat met jouw typische glimlach. Strak in het pak. Vandaag proost ik op jou!

Lieve pap,

Diep in mijn hart.

Waaruit je nooit verdwijnt.

Het leven brengt tranen,

We glimlachen en maken herinneringen,

De tranen drogen, de glimlach verdwijnt,

Maar de herinneringen zullen altijd blijven.

Ik houd van jou… ❤

Liefs van je zoon..

DSC_0158

 

© Stef Bos – Papa

Ik heb dezelfde handen

En ik krijg jouw rimpels in mijn huid

Jij hebt jouw ideeën

Ik heb mijn ideeën

En we zwerven in gedachten

 

Maar we komen altijd thuis

De waarheid die je zocht

En die je nooit hebt gevonden

Ik zoek haar ook

En tevergeefs

Zolang ik leef…

 

Want papa, ik lijk steeds meer op jou…

Maar papa…

Ik houd steeds meer van jou…

 

 

Advertenties

3 gedachten over “Voor Papa…

  1. Alweer een jaar geleden…

    De tijd vliegt, maar staat toch stil.

    Het overlijden van je pa was een bittere pil, maar ik weet zeker dat hij trots op je zou zijn, trots op alles wat je hebt moeten doorstaan.

    Sterkte, gappie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s