Stranger…

Waar moet ik heen? Waar ga ik heen? Kan iemand mij alsjeblieft de weg wijzen, want ik ben verdwaald. Nee, er is niemand die mij de weg kan wijzen. Alleen mijn ziel, mijn hart kan ik volgen. Mijn ziel is de enige die weet waar ik naar toe ga, waar ik uiteindelijk uitkom. Het is een spannende reis, maar ik heb er zin in.

Vertrouwen is de sleutel tot succes. Heb vertrouwen Wouter, in alles wat je doet. Het is eng om bepaalde beslissingen te nemen, maar om verder te gaan, om te groeien zul je deze beslissingen moeten nemen. Niet nadenken over wat anderen van die beslissingen zullen vinden.

Waar ik nu zit voel ik mij een vreemde. Een gevangene van een situatie. Alles in mij wil losbreken uit deze situatie. Daar komt het sleutelwoord weer om de hoek kijken: vertrouwen. Heb vertrouwen. Heb vertrouwen in het Universum. Heb vertrouwen in je gidsen. Heb vertrouwen in jezelf. Het komt goed. Zoals altijd alles goed komt.

“Sometimes it’s hard to find a friendly face
Feel like a stranger to the human race
It’s such a lonely, lonely place

I walk alone in the darkness of the city

Got no place to call home
I might be dyin’
But you can’t hear a sound
‘Cause midnight rain is comin’ down
I’m just a stranger, a stranger in this town

I’m just a victim of circumstance
Please mister give me a helping hand
Brother won’t you understand

I walk alone in the darkness of the city

Got no place to call home
I might be dyin’
But you can’t hear a sound
‘Cause midnight rain is comin’ down
I’m just a stranger, a stranger in this town”


Bron: Ritchie Sambora – Stranger in This Town 


 

Ik heb geen idee meer. Wat moet ik nu? Ik zie het allemaal wel. Het aller belangrijkste is dat ik bij mezelf blijf, in mijn eigen energie, en me niet laat meeslepen door de (waan-) ideeën van anderen. Ik stop met vechten. Ik stop met tegen de stroom in zwemmen. Ik sta voor mijn eigen waarheid, voor mijn eigen werkelijkheid, voor mijn eigen positieve energie. Geen ruimte meer voor negativiteit.

 

Namasté ❤️🙏
MetalWout

 

 



Advertenties

Unforgiven… 

New blood joins this earth

And quickly he’s subdued
Through constant pained disgrace
The young boy learns their rules

With time, the child draws in
This whipping boy done wrong
Deprived of all his thoughts
The young man struggles on and on, he’s known
A vow unto his own
That never from this day
His will they’ll take away

        What I’ve felt
        What I’ve known
        Never shined through in what I’ve shown
        Never be
        Never see
        Won’t see what might have been
        
        What I’ve felt
        What I’ve known
        Never shined through in what I’ve shown
        Never free
        Never me
        So I dub thee Unforgiven

They dedicate their lives
To running all of his
He tries to please them all
This bitter man he is

Throughout his life the same
He’s battled constantly
This fight he cannot win
A tired man they see no longer cares
The old man then prepares
To die regretfully
That old man here is me

        What I’ve felt
        What I’ve known
        Never shined through in what I’ve shown
        Never be
        Never see
        Won’t see what might have been
        
        What I’ve felt
        What I’ve known
        Never shined through in what I’ve shown
        Never free
        Never me
        So I dub thee Unforgiven

You labeled me
I’ll label you
So I dub thee Unforgiven… 

Bron en copyright: Metallica The Unforgiven, James Hetfield Lars Ulrich. 


Zelfreflectie. Tijd om naar binnen te keren en mijn ware ik te ontdekken. Tijd voor groei. Tijd voor nieuwe stappen. Ontdekken. Zien en voelen. Een zijn met alles om mij heen. 

Namasté ❤️

MetalWout 

Het Jaar Voorbij…

Tweeduizendzestien zit er bijna op. Op moment van schrijven nog iets meer dan 24 uur voordat we met een hoop geknal het nieuwe jaar inluiden. Tweeduizendzeventien. Een mondvol.

Tijd om terug te kijken op het afgelopen jaar? Waarom? Waarom willen mensen altijd maar terug kijken naar het afgelopen jaar? Of naar voorgaande jaren? Wat bereik je ermee? Je raakt gefrustreerd over gemiste kansen, je ziet hoe het toen was en hoe het nu gaat. Geeft dat je een goed gevoel? Ik snap heel goed dat mensen terug kijken op het jaar en zich dan allerlei zaken afvragen. Ik snap ook heel goed dat mensen het jaar doornemen en dan zeggen dat het in het nieuwe jaar anders moet. Of zoiets. Hopen dat die gemiste kansen zich opnieuw voordoen?

Ik niet. Simpel weg omdat het jaar voorbij is en niet meer terug komt. Terug kijken doe ik alleen om niet weer dezelfde fouten te maken. Ik kijk vooruit. Een nieuwjaar. Een nieuw jaar met 365 dagen, dus 365 kansen om er elke dag wat van te maken. Leven zoals jij dat wilt, zoals jij dat voor ogen hebt. Zo moeilijk is dat niet, het vergt alleen een andere mindset of denkwijze. Een denkwijze waarin je denkt in mogelijk heden in plaats van onmogelijk heden of problemen.

Om even terug te komen op afgelopen jaar, ik kwam zonder werk te zitten, en in plaats van bij de pakken neer te gaan zitten ben ik aan de slag gegaan. Ik solliciteerde me suf. Na drie weken thuis zitten belde ik het uitzendbureau bij Remia en een dag later had ik werk. Werk als productiemedewerker. Heerlijk, makkelijk werk en snel geld verdienen. Niet veel later werd dat door Remia opgemerkt en werd ik naar boven geroepen om als procesoperator aan de slag te gaan. Eerst nog als uitzendkracht en sinds september als medewerker van Remia met een contract. Heerlijk. Sinds oktober ben ik begonnen aan de interne opleiding tot procesoperator. Ik vind het geweldig werk om te doen. Hoe het jaar verder is verlopen dat weten de meesten wel. Voor het nieuwe jaar hoop ik op een goede gezondheid voor mijn kinderen.

Maar goed tot zover terug kijken. Ik ben benieuwd wat het nieuwe jaar ons zal brengen. Eigenlijk maakt me dat niet zo heel veel uit. Zoals ik net al schreef, het is een nieuw jaar met nieuwe kansen om er wat van maken. En wat je er van maakt dat is aan jou. Dat kan niemand voor jou bepalen, dat kun je alleen zelf. Simpelweg om dat anderen niet met jou ogen naar de wereld kijken en niet jou gedachten hebben. Je hebt allemaal je eigen gecreëerde werkelijkheid daardoor.

Ik wens jullie allemaal toe wat ik mezelf toewens. Heel veel liefde en geluk. Doe wat je moet doen, en doe dat met overtuiging en liefde. Dat komt het allemaal goed.

Gelukkig Nieuwjaar!

Namasté,

MetalWout

Koos Werkeloos…

 

Sinds een week zit ik zonder werk. Paniek. Want ik heb nog nooit zonder werk gezeten. Het voelt vreemd. De hele dag thuis zijn. Niet voor dag en dauw de deur uit te hoeven. Vreemd geen werk meer hebben. Voor degene die dit lezen en het niet snappen: sinds begin januari had ik een nieuwe baan, maar aan het einde van mijn proeftijd werd me verteld, dat ze me niet geschikt vonden en de proeftijd niet omzetten in een contract. Jammer, maar het is niet anders. Dat is passe, tijd om mezelf te focussen op het vinden van een nieuwe baan.

 UWV.

De dag nadat me werd verteld dat ik geen werk meer had, ben ik gelijk aan de slag gegaan. Eerste prioriteit was het aanvragen van een WW-uitkering. Het leek heel veel werk, maar omdat ik me aan het eind van het vorig jaar al als werkzoekende had ingeschreven, was de aanvraag in een mum van tijd gedaan. Nu word ik dagelijks door het UWV bestookt met mailings van interessante vacatures. 99% Van die vacatures zijn niet interessant. Ik lees ze wel maar meestal kan ik ze gelijk weer weg klikken. Aanvraag was gedaan, de volgende taak was inschrijven bij uitzendbureaus. Inmiddels heb ik me bij meerdere uitzendbureaus ingeschreven en heb ik een aantal sollicitaties gedaan. Afwachten wat daaruit voort komt. Wat er in de meeste vacatures gevraagd wordt is vaak niet reëel. Een hbo/bachelor opleiding om vulploegmedewerker te worden? Of een baan voor een jong iemand, maar wel met een meerjarige werkervaring? Raar dat er weinig mensen een baan vinden? Ik denk dat de werkgevers de markt een beetje hebben verziekt met hun functie eisen. Of niet?

 Werk.

Elke dag zit ik een uurtje of 2 achter de computer om naar werk te zoeken. Ik kan wel de hele dag alles aanklikken en weer weg klikken maar daar bereik ik niks mee, want op een gegeven moment ben je eigenlijk nutteloos aan het klikken en lees je de tekst niet meer. Of zit je ineens op Facebook. Dus heb ik met mezelf een vast aantal uur per dag afgesproken om tijd aan het solliciteren te besteden. En soms laat ik het voor wat het is, en een andere keer ben ik er langer mee bezig. Zo lekker als het ging eind vorig jaar met werk zoeken, zo minder gaat het nu. Althans, zo lijkt het. Ik heb nog steeds geen werk gevonden, maar ook nog geen enkele reactie op een sollicitatie mogen ontvangen. Maar ik geef niet op. Ik ben per slot van rekening pas anderhalve week koos werkeloos. Al heb ik soms er gewoon echt geen zin in. Dan kan het me allemaal even gestolen worden.

Investeren.

Ik werk al ruim 15 jaar in de detailhandel. Je kunt met recht zeggen dat ik een echt winkel dier ben. Ik ben graag in contact met mensen. Het helpen van mensen vind ik het leukste wat er is, ben ik achter gekomen, en dat helpen van mensen kun je in allerlei opzichten zien. Ik wil graag in mezelf investeren door middel van een opleiding of diverse cursussen. Het vervelende is alleen dat mijn financiële middelen niet toereikend zijn om dat te gaan doen. Ik heb bijvoorbeeld een leren/werken baan gezien waarbij je een opleiding volgt en uiteindelijk een Allround Activiteiten begeleider wordt in de zorg. Of een opleiding tot schuldhulpverlener. Allemaal banen waarbij je mensen helpt. Maar die opleidingen zijn (voor nu) gewoon te duur.  En het UWV mag of kan me daarbij niet ondersteunen. Omdat ze simpelweg het geld er niet voor hebben of krijgen. Raar eigenlijk, want als je mensen helpt bij het investeren in zichzelf, worden hun kansen op de arbeidsmarkt ook beter ben ik van overtuigd. Maar de regering heeft anders beslist. Dat geldt dus ook voor mij, want met alleen een middenstand diploma en geen rijbewijs is het lastiger om werk te vinden.

 

Vrije tijd.

En wat nu? Tja, dat vraag ik mezelf ook af. Het is op het moment van schrijven erg regenachtig en winderig buiten. Dus werken in mijn tuin zit er ook niet even in. Maar gelukkig heb ik binnen nog wat klusjes liggen om toch maar bezig te blijven. Er zijn gelukkig nog genoeg dingen te doen hier in huis om maar bezig te blijven. Het is vermoeiend. Niks doen is vermoeiend. De andere kant van geen werk hebben, is dat ik nu wel goed de tijd heb om lekker met de kinderen te zijn. Al is het voor hun ook wennen dat papa niet meer werkt, en elke dag thuis is.  Daarnaast kan ik het schrijven ook weer oppakken, want dat is de afgelopen maanden er bij ingeschoten. Al met al heb ik vertrouwen in de toekomst. Ik ben er van overtuigd dat ik snel weer werk heb. En zoals ik altijd zeg: het komt goed….

Wordt vervolgd…

 

Koos Werkeloos aka MetalWout

In Gesprek met Mezelf deel II…

Een tijdje geleden schreef ik een verhaal over mezelf, waarin ik in gesprek ging met mezelf. En wat is daar uit gekomen? Vrij weinig. Ik had met mezelf afgesproken dat ik mezelf eem flinke schop onder de kont zou geven zodat ik kon bereiken wat ik voor ogen had. Niet gelukt. Je kunt zeggen dat ik helemaal niet naar mezelf heb geluisterd.

De reden? Genoeg redenen, maar die mogen geen excuses zijn om niet te doen wat je graag wilt. En niks mag eigenlijk een excuus zijn om te doen wat je graag wilt toch? Nou, ik verzin er genoeg voor mezelf. Geld, tijd gebrek (gek eigenlijk als je bedenkt dat tijd door de mens zelf bedacht is, en elke dag 24 uur heeft en je dus elke dag dezelfde hoeveelheid tijd hebt om te besteden), en ga zo maar door.

Maar wat wil je dan echt Wout? Ik kan daar geen concreet antwoord op geven. Waar word je dan blij van? Nou, ik word blij van mijn gezin. Het werk wat ik doe geeft mij voldoening. Ik word blij als ik mensen kan helpen. Op wat voor een manier dan ook. Ik word blij van al het moois wat ik zie en hoor. De natuur, muziek. En ga zo maar door.

Afgelopen nacht kwam ik slecht in slaap. Ik had een helder moment. Want ik wist wat ik wilde gaan doen. Ik had bedacht hoe ik dat ga aanpakken. Jullie weten dat ik graag verhalen schrijf. En daar ga ik mee aan de slag. Wat ik wil is schrijven. En ik wil een eigen zaak. En ik wil een zak met geld. En een nieuwe bank… oh wacht… Goed, ik dwaal weer af.

Ik ga een verhaallijn schrijven dat was het idee wat mij vannacht in viel. Een bundel korte verhalen rondom een figuur. Dit idee ga ik de komende weken, maanden uitwerken. Binnekort zal op mijn wordpress site een aparte verhalen lijn komen. Ik heb heel veel zin omdat te gaan doen. Het kost niks, alleen een beetje tijd.
Hopelijk kan ik mezelf genoeg discipline opleggen om hier mee aan de slag te blijven. Want ik heb het wel vaker over het schrijven van een boek gehad, maar het is zo lastig om een verhaal zo uitgebreid te vertellen en alle details die daar bij komen kijken noem ik voor het gemak maar even niet. Dus ik maak het mezelf gemakkelijk door kleine korte verhalen te schrijven. Wat ik in feite al deed op mijn blog. En wat daar verder uit voorkomt, daar heb ik geen idee van. Want of dit echt is wat ik wil, daar kom ik pas achter als ik doe, en ik wil achteraf geen spijt hebben als ik het niet zou doen.

Wat ik eigenlijk nog nodig heb is een kleine laptop, zodat ik in mijn pauze in de winkel een verhaaltje kan schrijven. Of als ik een goed idee heb, dat alvast kan verwerken.
Dus mocht er iemand zijn die een goed werkende laptop of netbook heeft. Voor heel, heel weinig. En er niks mee doet. Laat het mij maar even weten.

Groet,

MetalWout

Arubaanse man doodgeslagen door Haagse politie

11112580_824344884268077_8358363592964096735_nHaagse agenten hebben gisteren (zaterdag 27 juni 2015) na het ‘Night at the Park’ festival in het Zuiderpark de 42 jarige Arubaan Mitch Henriquez doodgeslagen. In een verklaring stelt het Openbaar Ministerie (OM) dat Henriquez onderweg naar het politiebureau onwel werd, echter blijkt uit camerabeelden dat hij al buiten bewustzijn of in coma was voordat hij de politiebus in werd gesleurd zonder medische hulp te krijgen.

Getuigen zeggen dat Henriquez na het festival grapjes aan het maken was met vrienden, toen een groep agenten bovenop hen dook. Henriquez belandde in een coma, en overleed vandaag in het ziekenhuis. Volgens omstanders en zijn familie hebben agenten veel geweld gebruikt bij zijn arrestatie.

Volgens het ‘officiële’ bericht van het OM zou Henriquez geroepen hebben dat hij een wapen had, en zou hij zich hebben verzet tegen zijn aanhouding, waarop er geweld tegen hem werd gebruikt. Pas onderweg naar het politiebureau zou Henriquez…

View original post 414 woorden meer